Verschillende soorten tandextracties bij de tandarts
Een tandextractie verwijst in de tandheelkunde naar het volledig verwijderen van een tand inclusief de wortel. Wanneer een tand echter nog niet is doorgebroken, zoals een verstandskies, en het tandvlees of bot moet worden verwijderd om toegang te krijgen, spreekt men van een chirurgische ingreep.
Tandartsen streven er tegenwoordig naar om tanden zo lang mogelijk te behouden. Toch komt het voor dat een tand niet meer gered kan worden voordat deze wordt verwijderd. Wanneer een tand bijvoorbeeld te sterk beschadigd of te los zit, moet alsnog een extractie plaatsvinden, omdat de tand niet langer behoudenswaardig is. Veel patiënten zijn bang voor een extractie en koppelen deze automatisch aan hevige pijn, maar dit is doorgaans ongegrond, aangezien het gebied rond de tand volledig verdoofd wordt. Onder lokale verdoving wordt de tand met speciale extractietangen en heffers uit de kaak gelicht.
Aansluitend wordt de holte met een scherpe lepel gereinigd en wordt het omliggende bot gladgemaakt om een goede wondgenezing te bevorderen. In de eerste dagen na een extractie is het normaal om nog lichte napijn te ervaren. Meestal volstaat een pijnstiller. Indien de pijn echter pas na enkele dagen optreedt, moet de tandarts opnieuw worden geraadpleegd.
In de categorie chirurgische dentalinstrumenten zijn naast extractietangen ook vele andere instrumenten te vinden, zoals wortelheffers en scherpe lepels voor de tandheelkundige praktijk.