Hechtmateriaal

Chirurgisch hechtmateriaal voor de tandheelkunde

In het kader van een tandheelkundige behandeling, bijvoorbeeld in de mondchirurgie, wordt chirurgisch hechtmateriaal toegepast dat dient voor het sluiten van de wond. In deze categorie vindt u verschillende naald-draadcombinaties voor de wondverzorging na chirurgische ingrepen, zoals na een complexe extractie of een wortelpuntresectie.

Resorbeerbaar of niet-resorbeerbaar hechtmateriaal

Hechtmateriaal dat zich na een bepaalde tijd volledig oplost en niet handmatig in de tandartspraktijk met een pincet en hechtschaar hoeft te worden verwijderd, wordt resorbeerbaar hechtmateriaal genoemd. Moet het hechtmateriaal na enkele dagen in de praktijk worden verwijderd, dan betreft het niet-resorbeerbaar hechtmateriaal.

Zo zijn hechtmaterialen van polyamide, polypropyleen of zijde bijvoorbeeld niet resorbeerbaar. Materialen van catgut of polyglycolzuur (PGA) daarentegen zijn wel resorbeerbaar. Bij niet-resorbeerbaar hechtmateriaal wordt in de praktijk vaak gebruikgemaakt van gekleurd hechtmateriaal (bijv. zwart of blauw). Dit heeft als voordeel dat het goed zichtbaar is, waardoor het verwijderen van de hechting wordt vergemakkelijkt.

Of u nu resorbeerbaar of niet-resorbeerbaar hechtmateriaal wenst, in deze categorie hebben wij een uitgebreid assortiment voor u samengesteld.

Monofilament of multifilament

In de tandheelkunde wordt na operatieve ingrepen atraumatisch hechtmateriaal gebruikt. Hierbij gaat het om chirurgisch hechtmateriaal waarbij de draad direct aan de naald is vastgelast, waardoor het weefsel tijdens het hechten maximaal wordt ontzien.

Ook de soort draad is bepalend voor het sparen van het weefsel. Getwiste of gevlochten draden (multifilamenten) hebben weliswaar een hoge trekkracht en een uitstekende knoopvastheid, maar vertonen in vergelijking met monofilamentdraden een zaageffect en een groter risico op kiemoverdracht.

Monofilamentdraden bestaan slechts uit één enkele draad, waardoor er een lagere weerstand bij het doorvoeren door het weefsel ontstaat. Omdat het risico op kiemoverdracht kleiner is en de slijmvliezen in de mondholte doorgaans door talrijke bacteriën en schimmels worden gekoloniseerd, worden monofilamenten, zoals bijvoorbeeld polypropyleen-hechtmateriaal, veelvuldig in de tandheelkunde toegepast.

Draaddikte en trekkracht

Ook al gelden multifilamenten over het algemeen als sterker dan monofilamenten, spelen zowel het materiaal als de draaddikte eveneens een belangrijke rol. De draaddikte wordt vaak in USP aangegeven. Deze waarde verwijst naar het Amerikaanse United States Pharmacopeia-systeem (USP-systeem). Even gebruikelijk is het metrische EP-systeem (Europese Farmacopee).

De op de verpakking vermelde draaddikte is de minimumdikte – in de meeste gevallen ligt de werkelijke draaddikte iets hoger. Bij de keuze voor atraumatisch hechtmateriaal dient voor voldoende trekkracht een adequate draaddikte te worden gebruikt, terwijl deze tegelijkertijd zo dun mogelijk moet worden gekozen om weefselschade tot een minimum te beperken en de wondgenezing niet negatief te beïnvloeden.

Voor het professioneel en veilig plaatsen van hechtingen bieden wij passende naaldhouders, pincetten en hechtscharen aan in de categorie tandheelkundige instrumenten.